Görüş Bildir
EDEBİYAT-AYRILIK, SEVDAYA DÂHİLDİR
Anasayfa »
2014-11-04 19:24:25 Tarihinde eklendi
Paylaş Paylaş Paylaş Paylaş Favori Arşivle Beğen
 AYRILIK, SEVDAYA DÂHİLDİR

Çocuğunu kaybetmiş bir annenin çocuğuna duyduğu özlem acı olduğu kadar güzeldir de bir yerde. Özlemek, sevmektir çünkü. Evet, bu ayrılık, acıyla beslenmiştir ve yine acıyla büyümektedir ama “Ayrılık sevdaya dâhildir.”

Özlenen bir çocuğa sahip olmak her zaman çocuk özlemi duymaktan daha zengin eder kişiyi. Kişi, özlediği oranda, seviyordur çünkü. Asıl acı olan, bir annenin yavrusunu kaybettiği halde özlem duymaması olurdu. Yaratılışında payı olduğu evladı, bu yüzden vazgeçilmezdir bir kadın için.

“Rahim, rahmandan bir daldır” diyen Peygamber, anneliğin bu Tanrısal yanına işaret ediyor işte. Rahmi alınan kadınların hüznü, sessice de olsa çığlık çığlığadır bu yüzden.

Gidecek hiçbir yeri olmayan kişi gibidir özleyecek çocuğu olmayan kadın. O kadın onca çilesine, onca kahrına, belki yaşayacağı onca acısına rağmen gene de çocuğa talip olur. Acıya talip olmaktır bu aslında. Ne müstakbel acılar, ne müstakbel ayrılıklar mani olamaz bir evlada sahip olmanın özlemine.  “Anneniz sizi zorluk üstüne zorlukla taşıdı” diyen Allah, bu yükün sadece rahimde olanından bahseder ayetinde. Sonrası da var, çok sonra olacaklar da. İhtimal.

Bir anne, çocuğunun ölümü için ölseydim de bu günü görmeseydim der ama hiç doğurmasaydım da bu günü görmeseydim diyene rastlanmadı henüz. Sevgilinin kahrı da güzeldir çünkü. Çocuğu olduğu için anne olan, çocuğu öldüğü zaman da anne kalır. Annenin çocuğuna olan sevdası, ayrılık boyutuyla da olsa hep devam eder. Ölmüş de olsa, ondan gitmiş de olsa hala annedir ve hep anne kalacaktır.

Tüm bunları bir çocuğun taziyesine gelen çok istediği halde çocuğu olmayan bir adamı teselli etme niyetiyle “ Üzülmemek lazım, neyin bizim için hayırlı olduğunu bilemeyiz” dediğimde adamın gözlerinde gördüğüm hüzünden öğrendim. 

Allah, 'Muhakkak ben, yeryüzünde bir halife var edeceğim' dediğinde, Melekler: 'Biz seni şükrünle yüceltir ve takdis ederken, orada bozgunculuk çıkaracak ve kan dökecek birini mi var edeceksin?' demişti. (Allah:) 'Şüphesiz sizin bilmediğinizi ben bilirim' demişti.

Kendi emrinden hiçbir zaman çıkmayan, her zaman ona hamd eden bu melekleri sık sık kendisini unutan, sonra gene hatırlayan sonra yine unutan sonra yine hatırlayan insana tercih etmeyen Tanrı’nın, insana bakışı gibiydi, bir çocuk sahibi olamamanın hüznüyle demlenen adamın bakışı. Baba olmanın hasretiydi adamda olan. İçinde ayrılık ihtimali de olsa o sevdaya talipti. Çünkü özlemek sevmektir, ayrılık ise, sevdaya dâhildir.

Ancak biliyorum, hiçbir anne, bu söylediklerimle ikna olmaz evladının gidişine. Yari güzel olanın gece uykusu gelmez zaten. 

Paylaş Paylaş Paylaş Paylaş Favori Arşivle Beğen

FACEBOOK YORUMLARI

AKTİFMEDYA ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın

Diğer Makaleler